Flying on the wings of...?

Ég þoli ekki þegar ég er í flugvél, fæ ekki gluggasæti en sit við hliðina á e-m ókunnugum og sá sami nýtir ekki gluggasætið sitt, heldur er allan tímann að lesa e-ð blað eða er með gluggann lokaðan...ALLA ferðina!

En þetta var nú allt í ágætu, þar sem ég var bara í innanlandsflugi um helgina, ekkert langflug í bráð fyrr en í september þegar ég mun líta mína ást og yndi augum í Royal Albert Hall...aww.

Þangað til ætla ég að láta mig dreyma um pöntunina mína til Stokkhólms þar sem mín uppáhalds búð er stödd þar, ásamt mörgu öðru fallegu. Oh how I love Stockholm...

Það er að koma HAUST!



BJÚTÍFÚL




PANT FÁ ÞIG!






Toodles,
Edda Rós

The last house on the left...

Til sölu er þetta sjúklega fallega og skemmtilega hannaða hús í Melbourne, Ástralíu. Arkitektinn sem hannaði húsið er ástralski Frank Macchia og kann svo sannarlega sitt fag.

Ef þið viljið kaupa húsið, þá er skilyrði að bjóða mér í tesopa og skoðunarferð!

Be ready to be swept away...
















Teboð anyone?


Edda Rós Macchia fan

It's a dream, only a dream...

Stundum er nóg að láta sig bara dreyma...









...en stundum ekki!






Edda Rós vöknuð og út-

Gather your children...

Upp-eldi, niður-eldi, hliðar-eldi...

hvað þýða þessi orð í dag? Hvað mig varðar nota ég hvorki orðið niðureldi né hliðareldi en uppeldi er eitt af þeim orðum sem ætti að vera meira notað í dag. En ég held að með tilkomu siðlauss Íslands, hafa börnin dregist með og breyst í óargardýr og dekurfrekjur. "Það læra börnin sem fyrir þeim er haft" segir máltækið og það á svo sannarlega við í dag á þessum tímum sem við lifum á.

En hvað er að gerast?

Slöknuðu foreldrar á uppeldinu um leið og sjónvarpsútsendingar urðu tíðar, ekki bara á fimmtudögum? Hafa bardagatölvuleikir og blóðsúthellingar haft svo mikil áhrif á börn að fóstrur á leikskóla vita ekki hvort þær eru með raunveruleg börn í pössun eða tölvufígúrur sem stjórnast ekki af neinum öðrum en sjálfum sér? Eru foreldrar í dag kærulausari, eftirgefnari og "of góðir" til að leiðbeina, skamma og greina rangt frá réttu?



Við lifum á tímum, þar sem fleiri og fleiri hlutir eru samþykktir í samfélaginu. Fyrir 10-20 árum þótti mjög ósmekklegt að tala um rassa í dagblöðum en í dag, árið 2009 (það siðlausa ár) mætir fólk með börnin sín í bíó á myndir þar sem tillar eru bundnir við líkamsræktartæki og það notað í ýmsar ýktar athafnir. Fólk í dag er alltaf að athuga hversu langt það kemst í að sjokkera mannskapinn. Með hverjum deginum er farið einu skrefi lengra og áður en við vitum af er allt sem heitir að bera virðingu fyrir e-u/e-m horfið fyrir bí.



En eitt sem er verulega athugavert við tímann í dag. Akkúrat núna hafa aldrei verið fleiri uppeldisráðgjafar, félagsráðgjafar, sérkennarar, lyf við ofvirkni og fleira á því sviði. Í dag þurfa kennarar oft orðið aðstoðarmann í bekkinn, jafnvel fleiri en 1 til að halda bekknum þöglum.

Er þetta eðlilegt?

Hefur ástandið í dag, eins og það hefur þróast, stefnt í rétta átt?

Ég sé e-n galla við þetta, líkt og við þessa umtöluðu icesave samninga.

Eru börn í dag ekkert nema óundirritaðir icesave-samningar? Eru foreldrar hræddir við að takast á við uppeldi barna sinna og gefa kennurum skriflegt leyfi til að ábyrgjast allt það uppeldi sem þau þurfa?

Án þess að fara út í pólitískar umræður (check!) finnst mér að við mættum aðeins hugsa hvert þetta er að stefna. Ungar kynslóðir í dag sýna þeim eldri litla sem enga virðingu. Mér ofbýður þegar ég heyri 10 ára krakka segja mömmu sinni að halda kjafti-svoleiðis myndi mér aldrei nokkurn tímann detta í hug að láta út úr mér 10 ára gamalli og gerir ekki enn þann dag í dag.

Hvað er að? Er kurteisi og virðing að deyja út með okkar kynslóð?

Er upp-eldi að eldast-upp úr öllu valdi?

Ég bara spyr...

Edda Rós tón-eldi

Summerbreeze...

Sumar 2009...

er næstum hálfnað. Hvert hefur tíminn flogið? Mér finnst ég hafa tekið síðasta prófið í gær, ég er enn að þylja glósurnar áður en ég fer að sofa. Fléttuskipulag, viðskiptavinaskipulag o.s.frv.

Grín.

Ég meina það samt, sumartíminn er búinn að þjóta framhjá mér á no-time, þá meina ég óeðlilega hratt. Ég er búin að vinna í rúmlega mánuð og er enn að læra á þessa vinnu, svara kurteisum sem og mjög dónalegum ferðamönnum, íslenskum sem erlendum. Það verður samt að viðurkennast að þetta er skemmtilegasta sumarvinnan sem ég hef unnið við og allt er það fjölbreytninni að þakka.

Eitt af því sem gerir vinnuna skemmtilega er að bíða í ofvæni eftir skrítnum eftirnöfnum fólks, nú eða fornöfnum. Hljómar kannski ekki eins og hátíð en þegar þú ert með manneskju 10 cm fyrir framan þig sem heitir Hor eða Rok, þá er vart annað hægt en að henda upp brosi á vör, nú eða bara bresta í eitt gott hláturskast. Við Karen spáum mikið í þessu og update-um hvora aðra um áhugaverð nöfn. Þau sem meðal annars hafa komið upp á yfirborðið eru: Power, Paradis, Ding-Dong, Oh Li, Abercrombie, McDonalds (ekki óvenjulegt en samt skemmtilegt eigi að síður) og ég tala nú ekki um góðvinina Hor og Rok. Ég hef samt fulla trú á því að hátindi nafnarugls sé ekki náð og læt ég ykkur vita um leið þegar það gerist.

En eins og ég sagði hefur tíminn flogið-ekki frá landinu eins og ferðamennirnir sem ég afgreiði heldur út um allt. Fyrir hvert einasta sumar er maður með fullt planað, ferðalag hingað og þangað, bústaður, 1 útilega, fjallganga, e-ð ævintýralegt og svo fram eftir götunum. Hvað verður svo um þessi plön sumar eftir sumar er mér hulin ráðgáta. Sem sagt maður ætlar alltaf að gera meira en maður gerir...

Fjallgangan er reyndar búin, útilegan er næstu helgi ásamt bústað og þá er það bara e-ð ævintýralegt sem er eftir. Hvort það verði river rafting, fossahopp, surf eða að láta sig síga í jökulsprungu er ekki enn komið í ljós, en þetta er allt saman í vinnslu.

Gerði samt eitt í gær sem ég hef ekki gert áður. Bókað flugmiða innanlands. Reykjavík-Akureyri eina helgi í ágúst. Rosalega er langt síðan ég fór til Akureyrar...nóg að gera þar eftir margra ára fjarveru býst ég við. Svo ætla ég að sjálfsögðu að kíkja í heimsókn í Árnes til Esterar og Ástrósar þar sem þær vinna hörðum höndum að koma mat ofan í veiðimenn og fleira. Það er ýmislegt sem er á planinu þá helgi, eins og að kíkja í draugahús (alvöru draugahús já) og tjill í Laxá í Aðaldal að synda með löxum á svipuðu róli og við.

Ég býð sumarið velkomið í garð, bakgarð og vona að tíminn fari nú aðeins að hægja á sér.

Rosie W out.

Broken science...

Internetið í tölvunni minni er í e-u hakki og þá er bloggið í stuttu sumarfríi þar til ég nenni að láta laga það...annars á maður ekki að hanga í tölvunni á sumrin...

DJÓK

En soon peeps!
p.s.ég lofa

I live between concrete walls...

Karim Rashid

Þetta er nafn sem þið eigið að kannast við, ef þið gerið það ekki nú þegar-NOW YOU WILL! Sá verkin hans á Salone del mobili í Mílanó 2008...amazing.

Heimsfrægur iðnhönnuður sem hefur fengið yfir 300 verðlaun og á yfir 3000 hannanir. Hann útskrifaðist árið 1982 úr Carleton University í Ottawa Kanada og hefur í raun verið að gera það gott ever since. Hann hannar ekki einungis húsgögn, heldur er hann líka að hanna innanhúss rými, ljós og fleira. 

Karim er ekki sá eini í fjölskyldunni sem fékk þessa líka rosalegu sköpunargáfu en bróðir hans Hani Rashid er arkitekt og ekki síðri en bróðir sinn. 

Ef þið viljið lesa meira um þá bræður getið þið það hér:

http://www.karimrashid.com/

og hér:

http://www.asymptote.net/#